به گزارش تارا نیوز، زهره رزمی آذر؛ سیزدهم فروردین ۱۴۰۵، روز طبیعت؛ روزی که مردم در دل جنگ، با تمام روزهای سختی که  گذرانده بودند، برخاستند تا به دل طبیعت بروند و به دشمنان بگویند: ما از هیچ موشکی هراسی نداریم.

روزی که کودک و بزرگ، زیر شاخه‌های سبز شهر شادمان بودند، فکرنمی‌کردند دشمن خبیث این روز را برایشان تلخ‌ کند چراکه در این روز فقط جان‌ها گرفته نشد، بلکه جان شهر به نفس افتاد و قلبش را نشانه گرفتند، نه با یک ضربه، بلکه با چندین ضربه کاری خواستند آن را از پای درآورند.

مردمی که در خودروهای خود آرام نشسته و از زیر این پل گذر می‌کردند، به یکباره با انفجاری عظیم روبه‌رو شدند.

سنگ‌های بتنی عظیم در آسمان پراکنده شدند و بر سر مردم فرو ریخت. دود سیاه و آتش عظیم منطقه را فرا گرفت. مردم با فریاد به این سو آنسو می دویدند و غوغایی برپا شد.

کودکان فریاد می زدند، مادران دنبال عزیزانشان بودند، پدران زخمی اشک می ریختند و حتی  آنهایی که در حیاط منزل خود در آن  منطقه نشسته بودند زخمی شده و عده ای بسیاری هم به شهادت رسیدند.

روایت ها از شاهکار مهندسی

در این حمله ناجوانمردانه هیچ کس گمان نمی کرد این شاهکار مهندسی و سازه عظیمی که در حال ساخت است، مورد حمله دشمن قرار گیرد. اما گویا این سازه خار چشم دشمنان شده بود تا مبادا بزرگ‌ترین پل خاورمیانه برپا شود و شاهکار مهندسان و کارگران زحمتکش ایرانی در دنیا به صدا درآید.

این پل از نظر من قلب شهر بود؛ قلبی که ذره‌ذره عشق، امید و عرق کارگران در تار و پود آن نهفته بود.

اگر دیگران ندیدند، ما خبرنگاران در متن‌ها، روایت‌ها و عکس‌ها دیدیم و نوشتیم که چگونه پایه‌های آن بالا آمد و قطعات فولادین، پیچ و مهره‌های آن در کنار هم قرار گرفت.

دیدیم که مسئولان شهر و استان به آن افتخار می‌کردند و آن را به تمام ایران و دنیا نشان می‌دادند تا بگویند: این است قلب شهر کرج؛ پلی که رگ‌های شهر را به هم پیوند می‌داد.

همچون دلیران ایران ایستاد

روزی که قلب کرج هدف قرار گرفت، شهرم از درد فریاد زد. اشک‌ها از چشمان همه جاری شد و ما مات و مبهوت ایستاده بودیم. اما با همه آن ضربات سهمگین و با اصابت چندین موشک بر پیکر پل، بخشی از آن، زخمی شد در نهایت دشمن نتوانست قامتش را به‌طور کامل خم کند.

این صحنه ها مرا به یاد دلیرانی انداخت که در سخت‌ترین روزهای ایران ایستادند و فرو نریختند؛  همچون دلیران تنگستان، میرزا کوچک‌خان جنگلی، امیرکبیر و  در نهایت رهبر شهید انقلاب ایران .

البته که هدف دشمن فقط پل نبود؛ ایمان و صبوری ما را می‌خواست نشانه بگیرد.

اگرچه شهرم، کرج، زخمی شد، اما همه قسم خوردیم ، مسئولان، رسانه‌ها، خبرنگاران، مهندسان و مدیران شهری تا پل را محکم‌تر و سخت‌تر از گذشته بسازیم و قلب شهر را دوباره به تپش خواهیم انداخت.