در کنار پنجره ی اتوبوس در مسیر بازدید با احساسات سرکش نگاه می کنم شهر مردگان را، شهری پر از درختان سبز با نوشته ها و کتیبه های شناسنامه دار، دوست وآشنا، غریبه و همشهری همه اینجا آرمیده اند و چه با خیال آسوده چراکه دیگر از دغدغه های ما زنده گان خبر ندارند.
