زهره رزمی آذر
به گزارش تارا نیوز؛ زهره رزمی آذر/ حادثه تلخ و جانگداز واژگونی اتوبوس آبدانان در جاده دشتعباس به مورموری و پرپر شدن جمعی از جوانان نخبه و مهندسان این مرزوبوم، باری دیگر داغی سنگین بر دل ملت ایران نشاند. خبری که هر انسانی را به سوگ و حیرت وامیدارد: چرا باید سرمایههای انسانی یک کشور، در چشمبرهمزدنی و در دل جادهها، اینگونه خاموش شوند؟
آنچه در جادههای کشور رخ میدهد دیگر «تصادف» و سانحهای گذرا نیست؛ یک فاجعهٔ تلخ روزمره است که ریشه در سوءمدیریتهای آشکار، فرسودگی ناوگان حملونقل و خودروهای غیر استانداردی دارد که سالهاست به کابوس هموطنان بدل شدهاند.
سالهاست خانوادههای این سرزمین، تاوان نبود اراده جدی برای نوسازی ناوگان، بهسازی محورهای حادثهخیز و الزام به ارتقای استانداردهای ایمنی را با جان عزیزانشان میپردازند.
در شرایطی که جامعه هر روز ماتمزدهٔ سانحهای تازه در جادههاست و افکار عمومی چشمانتظار اصلاح فوری ناوگان و ارتقای ایمنی راههاست، دغدغهها و تصمیمها در سوی دیگری رقم میخورد و مسائلی نظیر گرانی سوخت در کانون برنامهها قرار میگیرد؛ در حالی که سرمایهٔ اصلی این خاک یعنی جان جوانان و نیروهای متخصص آن، هر روز قربانی جادههای ناایمن میشود. این جوانان با هزاران امید، تخصص و انگیزه برای ساختن و آبادانی این آبوخاک قدم برمیداشتند.
داغ رفتن جوان به خودی خود سنگین و جانکاه است؛ آیا داغها و زخمهای گذشته کافی نبود که امروز جادهها اینچنین بیرحمانه جان فرزندان ایران را بگیرند؟ دیگر بس است؛ امنیت جان مسافران و فرزندان این سرزمین نباید قربانی کمتوجهی و تعلل شود.
این مصیبت دردناک را به خانوادههای داغدار، مردم شریف آبدانان یلام و سراسر کشور تسلیت میگویم و امید است این اندوه بزرگ، پایانی باشد بر بیتفاوتیها و سرآغازی برای تصمیمی قاطع در جهت حفظ جان انسانها.
https://taranews.ir/?p=29876

